نمیدونم چرا هر وقت با این عربا بازی داریم انگار همه ایرانی تر میشن انگار همه میخوان برن تو زمین و گل بزنن هر توپی رو دروازه خراب میشه همه از ته دل اه میکشن و هر توپی که گل میشه همه از ته دل و با وجودشون شادی میکنن ؟
نمیدونم شاید بر میگرده به جام جهانی ۲۰۰۲ و اون بازی کذایی تو بحرین اون بازی که هرچی زدیم به در بسته خورد و اونا هرچی زدن رفت تو گل اون بازی که که با غرور ملی ما بازی کردن و شاید تلافی اون شکست ۲-۰ غربستان تو ایرانو اونا از ما گرفتن که بعدش با پرچم عربستان تو زمین جشن گرفتن ؟
شایدم بر میگرده به جنگهای همیشگی ما با این عربای جاهل که از اون اول باهاشون داشتیم از جنگای قبل اسلام بگیر تا جنگای صدر اسلام تا همین چند وقت پیش جنگ با عراق ؟
نمیدونم شایدم اونا از ما کینه دارن و اینقدر تبلیغ میکنن که ما هم برامون حساس میشه ؟ آخه ما هیچ وقت اونارو آدم حساب نکردیم و هیچ وقت براشون اهمیت قائل نبودیم ( البته بگزریم که چند وقته اونا دیگه مارو تحویل نمیگیرن و برامون تره هم خورد نمیکنن که دلیلشم معلومه )
ولی هرچی هست و هرچی نیست همیشه و از اون اول بازی های ما برابر این عربا برامون مهم بوده و تمام بازیکنا و مردم ما دوست دارن اگه تمام بازی هارو هم ببازن این یکی رو ببرن
خدا کنه که امشبم ببریمشون
|
نويسندگان
